Temat dnia:Pierwsze kwiaty wiosny

1.Szukamy oznak wiosny – słuchanie opowiadania S. Karaszewskiego Oznaki wiosny. Cele: zachęcenie do obserwowania zmian zachodzących w przyrodzie wiosną, wiązanie ich z aktualną porą roku; wzbogacanie wiedzy na temat pierwszych kwiatów wiosny; rozwijanie umiejętności uważnego słuchania.
– Wstawajcie, śpiochy! – budził dziadek Olka i Adę. – Mamy już wiosnę! Od dzisiaj mamy tyle samo dnia
co nocy, a od jutra dzień będzie coraz dłuższy, a noc coraz krótsza... Aż do wakacji!
– Wiosna, a spać się chce! Jestem senny – wiosenny!
– Nie marudź, wstawaj szybko, a nie pożałujesz! I ty Ada, też!– A mogę dośnić do końca moją bajeczkę?
– Dobrze, daję wam piętnaście minut na obudzenie i wyjście z łóżka!
Po piętnastu minutach dzieci były na nogach, myły buzie i ręce w umywalce, czyściły zęby.
– Ubierajcie się, wychodzimy!
– A co będziemy robić? – spytała Ada.
– Wyruszamy na poszukiwanie wiosny!
– A jak wygląda wiosna? – spytała Ada.
– Za chwilę ją zobaczysz!
Ada wyobraziła sobie wiosnę jako panią w zielonej sukni, z wiankiem na głowie, niosącą koszyk pełen
kwiatów. Olek rozglądał się, szukając zwiastunów wiosny.
– Ja tu widzę tylko zimę! Wszędzie śnieg, drzewa są gołe, bez liści, gdzie tu wiosna?
– Tak myślisz? Rozejrzyj się, patrz uważnie, to zobaczysz wiosnę!
Nagle Ada się zatrzymała.
– O, jakie ładne, białe kwiatki! Wyrastają ze śniegu!
– To przebiśniegi! Widzisz, Olku, Ada pierwsza zauważyła wiosnę!
– O, a tam takie fioletowe kwitną! Ale ich dużo!
– To są przylaszczki! Dwa punkty dla Ady!
Ada, dumna, rozglądała się wszędzie.
– O, jeż wyłazi spod gałęzi!
– Obudził się ze snu zimowego!
– O, bazie rosną na wierzbie!
– Brawo, Olku, to też oznaki wiosny!
Na polu, między płatami topniejącego śniegu, zieleniło się coś jak trawa.
– O zielone rośnie! – zawołał Olek.
– To wschodzi ozimina – zboże zasiane jesienią, które przezimowało na polu!
– O, lecą jaskółki!
– Brawo! Jedna jaskółka nie czyni wiosny, ale całe stadko – tak! – powiedział dziadek.
– Jedna jaskółka mogła przezimować w norce u kreta, razem z Calineczką! – stwierdziła Ada.
– Wiosną niedźwiedzie budzą się z zimowego snu, wychodzą głodne ze swojej gawry i szukają tłustych
małych dziewczynek do jedzenia! – zażartował Olek.
– Ale mnie nie zje, bo powiem, że jestem niesmaczna! – powiedziała Ada, ale na wszelki wypadek rozglądała się dookoła.
– Ada, nie słuchaj go, tu nie ma niedźwiedzi! Co najwyżej mogły się obudzić borsuki i chomiki!
– Ale one nie jedzą dzieci? – upewniła się Ada.
– Z tego co wiem, to nie! – uśmiechnął się dziadek.
Dzieci usłyszały głośny dźwięk dochodzący znad podmokłych łąk.
– Co tak hałasuje? – zdziwił się Olek.
– To żuraw! Jego klangor niesie się na wiele kilometrów!
– Żurawie przyleciały?
– Już miesiąc temu! Zawsze przylatują, zanim zacznie się wiosna!
– O, bociany, bociany, bociany – zawołała Ada.
Wysoko na niebie krążyły bociany. Wracały do swoich gniazd.
– No, to już możemy być pewni, że wiosna nadeszła! – powiedział dziadek.
Rozmowa na temat opowiadania,dziecko wymienia zwierzęta,ptaki,rośliny które zwiastują nadejście wiosny.

Karta pracy, cz. 4, nr 32
Dzieci:
− czytają tekst z R.,
− nazywają kwiaty, podają ich charakterystyczne cechy,
− rysują po śladzie, nie odrywając kredki od kartki, kolorują rysunki.
Karta pracy, cz. 4, nr 33
Dzieci:
− czytają tekst z R.,
− nazywają ptaki, opisują ich wygląd,
− kontynuują szlaczek z poprzedniej karty
Wydzieranka Krokus – rozwijanie sprawności manualnej.

Dla chętnych dzieci:

oraz film do obejrzenia Wędrówki Skrzata Borówki - odc. 1 - Ogród:https://www.youtube.com/watch?v=HKbblzMIIEo